Mikrofon Açık: Deneme Sahnesi

Perşembe akşamı sahnedeki tek spotu yakıyoruz ve mikrofonu açık bırakıyoruz. Eski pazar yerinin beton sütunları arasında küçük, sıcak bir salon; sahneyle ahşap masalar birbirine o kadar yakın ki ilk sıradakiler espriye değil, esprinin doğuşuna gülüyor. Burası cilalı bir gösteri gecesi değil; komedinin mutfağı, ilk denemelerin sahnesi. Salonun hoşgörüsü de tam buna göre ayarlı: gülmeye hazır, affetmeye daha da hazır. Format basit: yeni komedyenlere beşer dakika. Kimisi ilk kez sahneye çıkıyor, kimisi yeni yazdığı bir bölümü seyirci önünde ilk kez deniyor. Bazı şakalar tutuyor, bazıları tutmuyor; ikisi de akşamın doğası. Seyirci olarak payına düşen, bir şakayı senden önce kimsenin duymamış olması ve belki yıllar sonra o sahneyi ilk beş dakikasından izlemiş olma hakkı. Aralarda salon nefes alıyor, sıra listesi tazeleniyor, gece kendi ritmini buluyor. İzlemeye de denemeye de açık bir gece. Aklında beş dakikalık bir şeyler varsa kapıdaki listeye adını yazdırabilirsin; ilk kez çıkacaklara salon her zaman biraz daha cömert davranıyor. Sadece gülmeye geldiysen ahşap masalardan birine kurul, bir şeyler söyle içecek, gerisini sahne halleder. Gecenin sonunda en çok alkışı alan, çoğu zaman en çok tökezleyip toparlayan oluyor. Salon küçük, liste kısa; iki durumda da yerini önceden ayırtman iyi olur.