Mutfak Masası Sohbetleri

Pazar akşamı, haftanın en yumuşak saatinde, uzun ahşap masanın etrafında toplanıyoruz. Mikrofon yok, sahne yok; eski semt pazarından dönüşen bu binanın içinde, amber ışığın altında bir mutfak masası kuruyoruz. Sohbetin ses düzeni insan sesi: kim konuşuyorsa ona dönüyorsun, çayını tazelemek için kalkan olursa kısa bir mola veriyoruz. Beton kolonların arasında ama tam anlamıyla ev sıcaklığında bir köşe burası. Her buluşmada bir konuğumuz oluyor: işini merak ettiğimiz, hikâyesi dinlemeye değer biri. Söyleşi dediğimize bakma; soru-cevap düzeninden çok kalabalık bir pazar yemeği sohbetine benziyor. Konuk anlatıyor, biz araya giriyoruz, konu bazen planlanan yerden bambaşka bir yere gidiyor ve çoğu zaman akşamın en iyi kısmı da orası oluyor. Burada konuşulanlar, o masada olmanın rahatlığıyla konuşuluyor; kimse kürsüde değil, herkes masada. Pazarın akşamüstü boşluğunu iyi bir sohbetle doldurmak isteyenlere göre bir buluşma. Tek başına gelmek hiç sorun değil; masa uzun, sandalyeler birbirine yakın, ilk çeyrek saatte yabancılık kalmıyor. Konuşmak zorunda da değilsin; dinlemek de bu masada geçerli bir katılım biçimi. Çayını giriş kattaki tezgâhtan alıp masaya öyle oturmak da serbest. Yer sayısı masayla sınırlı; geleceksen önceden haber ver, sandalyeni hazır tutalım.